Translations:Z33: een praktijkvoorbeeld van strategische digitale transformatie in de kunstensector/10/nl

De knip tussen actieve werkdocumenten en archief is er dus nog steeds, maar ze is minder binair. Het digitale archief wordt eerder gezien als een levend geheugen, waarin documenten in verschillende fasen kunnen bestaan. Sommige documenten zijn gearchiveerd omdat ze beleidsmatig of juridisch belangrijk zijn, andere blijven ‘werkend’ omdat ze doorlopend geraadpleegd of aangepast worden. De mappenstructuur en het protocol van Z33 houden expliciet rekening met dit spanningsveld. Deze keuze vraagt ook om nieuwe omgangsvormen. Bestanden worden niet zomaar gearchiveerd omdat ze ‘af’ zijn, maar omdat ze betekenisvol zijn binnen een werkproces. Dat betekent ook dat we leren benoemen wat we bewaren en waarom, en dat die redenering deel uitmaakt van het werk zelf. Medewerkers worden aangespoord om reflectief om te gaan met hun digitale sporen: wat heeft waarde voor een collega, voor de organisatie, of voor later hergebruik? Wat draagt bij aan collectief geheugen?